کافه‌ ساحلی Gijang Waveon | طراحی Heesoo Kwak و IDMM Architects | کره‌جنوبی

در این محتوا با شبکه هنر و معماری ستاوین همراه باشید تا نگاهی به Gijang Waveon داشته باشیم؛ کافه‌ای ساحلی در تپه‌های مشرف به دریا در Gijang، نزدیک شهر بندری بوسان در کره‌جنوبی. این پروژه با هدف خلق فضایی برای تماشای مداوم دریا، صخره‌های فرسایش‌یافته و ردیف درختان کاج طراحی شده و تلاش می‌کند نسبت میان معماری و منظری پویا از موج و خط ساحل را به شکلی تازه تعریف کند.

بستر پروژه؛ میان صخره، موج و کاج

Gijang در نزدیکی بوسان، دومین شهر بزرگ کره‌جنوبی، به دلیل ساحل صخره‌ای چشم‌نواز، آب زلال و ردیف درختان کاج حدوداً ۳۰ فوتی شناخته می‌شود. کارفرما ساختمانی با زیربنای حدود ۵۰۰ مترمربع را صرفاً برای کاربری کافه درخواست کرده بود؛ جایی که «صرف‌نظر از محل استقرار کاربر در فضا، چشم‌انداز ساحل شنی و سنگی همواره پیش‌رو باشد.»

در چنین بستری، مسئله اصلی پروژه این بود که معماری چگونه می‌تواند رابطه میان چشم‌انداز متغیر دریا و تجربه داخلی را تنظیم و قاب‌بندی کند.

راهبرد فضایی؛ انباشتِ فضاها بر روی شیب

شرط اصلی طراحی، حداکثرسازی طول گشودگی‌ها در جداره‌هایی بود که رو به دریا و ساحل قرار دارند. در عین محدودیت نسبت سطح اشغال و زیربنا، معماران برای ایجاد فضاهای نشستن متنوع رو به منظر، از فضای تهی مرکزی (void) کمک گرفته‌اند؛ فضایی خالی که در مرکز حجم شکل گرفته و سطوح مختلف را به هم متصل می‌کند.

حجم پروژه با روی‌هم‌چیدن فضاهای کشیده و متوالی با ارتفاع‌های مختلف شکل گرفته است؛ این فضاها با پل‌ها و راهروهای طولانیِ مشرف به دریا به هم متصل می‌شوند. این راهرو–نشمن‌ها (corridor–seating) با دید مستقیم به اقیانوس، هم فضای عبور و هم فضای مکث‌اند و در عین انتقال نور و هوا به void مرکزی، قاب‌های متنوعی از چشم‌انداز بیرون ارائه می‌کنند.

سکوهای سنتی در فضای باز؛ تجربه مراقبه زیر درختان کاج

در بیرون بنا، به‌جای یک تراس گسترده و واحد، از سنت بومی «Pyeongsang» الهام گرفته شده است؛ نوعی سکوی چوبی/فضای نشستن بیرونی که به طور سنتی برای دورهمی‌های کوچک، چای نوشیدن و گفت‌وگو به کار می‌رفته است.

سری‌ای از این سکوها در زیر درختان کاج و رو به دریا قرار گرفته‌اند و به‌صورت فضاهای نیمه‌خصوصی عمل می‌کنند؛ جایی برای خلوت، تأمل و نوشیدن قهوه، در حالی که کاربر با منظر طبیعی و صدای امواج احاطه شده است.

یک دیوار بتنی سوراخ‌دار با برش مایل نیز در بخش بیرونی، امکان «نگاه دزدکی» به ساحل را فراهم می‌کند؛ شکافی کنترل‌شده که میان تنه‌های کاج و خط ساحل، تصویری لایه‌لایه و جذاب می‌سازد.

بام؛ جایی که دریا و آسمان به هم می‌رسند

در بام پروژه، کاربر به ارتفاعی می‌رسد که در آن خط افق میان دریا و آسمان به‌شکل واضح و پیوسته دیده می‌شود؛ مرزی باریک که بنا تلاش می‌کند آن را به بخشی از تجربه فضایی روزمره بازدیدکننده تبدیل کند. بدین ترتیب، Gijang Waveon نه تنها یک کافه، بلکه نوعی پناهگاه دیداری و حسی است که میان طبیعت و ساخت مصنوع، تعاملی آرام اما بازیگوش ایجاد می‌کند.